Bloguma yıllardan beri çocuk tiyatrosu yapan, onlara sanat dersleri veren, gösteriler sunan ve tüm çocukları kendininmiş seven biri olarak Ortadoğuda yaşanan çocuk cinayetleriyle ilgili görüşümü belirterek açılış yapmak istiyorum. Bazıları nasıl fıkra bu diyebilir ama bence duruma çok uygun düşüyor:
Bir gün bir Popo "popo" olmaktan sıkılmış ve estetik ameliyatla "Kuş"a dönüşmüş. Başlamış Kuş olan Popo sevinçle uçmaya. Derken yanına uçarak bir Karga yaklaşmış ve "Ne haber Popo" demiş ve uzaklaşmış. Kuş olan Popo buna anlam verememiş ve Karga'yı protesto etmek için yanına uçarak "ben kuşum Karga kardeş ağzını topla" demiş. Karga onu şöyle bir süzdükten sonra "Haydi oradan Popo" diye yanıt vermiş tekrar. Bu "Poposun-kuşum" inatlaşması epey bir sürdükten sonra Karga sıkılmış ve "Öt bakayım" demiş. Kuş olan Popo hemen şöyle derin bir nefes almış, ne olduğunu ispat edecek olmanın güveniyle ötmüş "ZORRRRRRRRRRRT...!"
İsrail her ne kadar "savunma hakkı" dese de çocukların ve masumların katledildiği bir olayda aklı selim insanlar neler olduğunu görüyorlar. Ne süslü laflar ne de tüyler gerçekleri gizlemez. İnsanlığa karşı işlenen suçların kokusu da sesi de her zaman duyulur.
Hangi tarafa ait olduğunun önemi yok: Öldürülen veya içine nefret tohumları ekinlen tüm çocuklar bizimdir! Çocukları ölümden de sevgi yerine nefreti öğrenmekten de uzak tutmalıyız.
04 Ocak 2004... İsrail Filistin taraflarında onlarca hayata kıymış, Türk halkı tepkili... Mecidiyeköy'de evden çıktım ve bu yazıyla karşılaştım. Hemen fotoğrafını çektim.
